Woorden...
 
Woorden...
die iemand soms bekoorden
die een mens in vervoering brachten
of die iemands pijn verzachtten
die een mens vaak diep konden raken
en hen dolgelukkig konden maken
waarmee ik iemands ego kon strelen
of hun wonden mee kon helen
Die zomaar in me op waren gekomen
die hen over mooie dingen deden dromen
'k heb ze allemaal tegen mensen gezegd
en ze waren altijd even oprecht
Ze hebben als muziek in hun oren geklonken
'k Heb ze met gans mijn hart aan hen geschonken
maar... woorden ...
kunnen ook een mes in iemands hart steken
kunnen soms zelfs vriendschappen verbreken
kunnen een mens vaak zeer diep kwetsen
en als een hand hard in het gezicht kletsen
ze kunnen iemands gevoelens soms vertrappen
't Zijn woorden die er soms zomaar uitflappen....
die de ander helaas vaak nooit meer vergeet
't Is iets dat ik mezelf al vaak verweet....
want ook die woorden heb ik al vaak uitgesproken...
'k heb er misschien ook wel harten mee gebroken
en mensen ook mee pijn gedaan
maar soms worden woorden ook wel misverstaan…
en ook al ligt die ander me dan nauw aan het hart
soms ben ik op anderen vaak te hard...
Toch kan je woorden helaas nooit meer terug pakken
Ze blijven in de ander z'n gedachten plakken
Onderschat echter nooit of te nimmer de kracht
Van woorden waarover je niet goed na hebt gedacht
Ze komen vaak het hardste aan
't Zijn woorden die nooit meer zullen vergaan
Ook al waren ze vaak niet zo bedoeld...
Soms besef je niet wat de ander er bij voelt
Misschien kan je ze teniet doen door oprechte spijt
En proberen dat je die fout in 't vervolg vermijdt
Maar...
Woorden van vriendschap en liefde, maar ook kritiek, haat en pijn...
Zolang wij ons mens noemen, zullen ze er voor altijd zijn...

© Fabienne
december 2003