"Wat is het hoogste, het einddoel van deze yoga van Brahma Chinta?" vraag ik hem eens op een avond.
"Wij trachten de toestand van heilige trance te bereiken, want daarin vindt iemand het volledige bewijs dat hij een ziel is. Dan maakt hij zijn gedachten los van zijn omgeving; de dingen vervagen en de stoffelijke wereld schijnt te verdwijnen. Hij ontdekt, dat de ziel een levend, werkelijk bestaan in hem voert, het geluk, de vrede en de macht hiervan overstelpen hem. Eén enkele dergelijke ervaring is voldoende om hem er van te overtuigen dat er een goddelijk en een onsterfelijk leven in hem woont; nooit zal hij dat vergeten."
Een zweem van twijfel noopt mij tot de volgende vraag: "Bent U er zeker van dat dit niet een diepgaande vorm van autosuggestie is?
Iets van een glimlach waart om zijn lippen.
"Als een moeder een kind ter wereld brengt, kan ze dan, al is het nog zo kort, twijfelen aan wat er gebeurt? En als ze dan op deze ervaring terug ziet, zou ze dan ooit kunnen denken, dat dit autosuggestie was? En als ze dan haar kind van jaar tot jaar naast zich ziet opgroeien, kan ze dan te eniger tijd twijfelen aan en met geloven in het bestaan van haar land? Evenzo vormen de weeën van een geestelijke wedergeboorte zulk een geweldige gebeurtenis in iemands leven. dat men ze onmogelijk vergeten kan; alles wordt er door veranderd. Als men in de heilige trance geraakt, ontstaat er een soort luchtledige ruimte in iemands binnenste; God - of, daar U niet van dat woord schijnt te houden, de ziel, de hogere macht laat ik zeggen, treedt er binnen en vult dit luchtledige. Als dat gebeurt, kan het niet anders of men moet van een intens geluk vervuld zijn. Ook voelt men dan een groot mededogen voor de hele schepping. Voor een buitenstaander lijkt het of het lichaam niet alleen in trance is, maar schijndood, want als het hoogste punt bereikt is, houdt de ademhaling op."
Brunton, Geheim India