1515 Antwerpen

De avonturen van de Nieuwe Wereld brengen veel opwinding in de taveernen van deze Vlaamse haven. Op de kade ontmoet of bedenkt Thomas More op een zomeravond Raphael Hithloday, matroos op de schepen van Amerigo Vespucci, die zegt dat hij voor een van de kusten van Amerika het eiland Utopia heeft ontdekt. De zeevaarder vertelt dat in Utopia het geld en het privébezit niet bestaan. Daar wordt de verachting voor het goud en voor de verspilling aangemoedigd en niemand kleedt zich opzichtig. Iedereen draag de vrucht van zijn arbeid af aan de openbare magazijnen en haalt er vrijelijk weg wat hij nodig heeft. Er is een geplande economie. Hamsteren, kind van de vrees, komt niet voor en honger kent men niet. Het volk kiest de vorst en kan deze afzetten. Ook kiest het volk de priesters. De bewoners van Utopia verafschuwen de oorlog en zijn eer, maar verdedigen met vuur hun grenzen. Zij belijden een godsdienst die geen belediging is voor de rede en die onnodige kastijdingen en gedwongen bekeringen afwijst. De wetten staan echtscheiding toe maar straffen gestreng de echtelijke ontrouw en verplichten tot zes uur werken per dag. De arbeid en de rust worden gedeeld, de tafel wordt gedeeld. De gemeenschap zorgt voor de kinderen zolang de ouders hun bezigheden hebben. De zieken krijgen een bevoorrechte behandeling, de euthanasie voorkomt een lange lijdensweg. De tuinen en moestuinen beslaan de grootste oppervlakte en overal klinkt muziek.


Uit: Eduardo Galeano, Kroniek van het vuurr