Als jongen overal om mij heen dominerende vrouwen en sullige, goedaardige en trouwhartige mannen waarnemend, meende ik dat het zo hoorde en ik vroeg mij nooit af hoe dat nu kwam. Nog is mij niet geheel duidelijk waar die onnadrukkelijke macht van vrouwen vandaan komt, maar het heeft ongetwijfeld te maken met datgene wat in feministische ogen zo verwerpelijk is: verzorging. Inderdaad, zorgen voor is verwerpelijk - altans zo voor iemand zorgen dat hij of zij zelf niets meer hoeft te doen in het huishouden - omdat de vrouw die voor de man zorgt hem in haar macht heeft; Macht is de keerzijde van zorg. Dat zorg en macht zo nauw samenhangen is niet onbegrijpelijk. Wie het eten klaarmaakt, bepaalt wat er gegeten zal worden. Wie het huis schoonhoudt kan daaraan gemakkelijk het recht ontlenen om met stentorstem 'voeten vegen' te roepen als een ander binnenkomt. Wie andermans hemden strijkt, kan ook bepalen wanneer die 'andere man' ze draagt. Als er voor je gezorgd wordt, ga je je, tenzij je een botterik bent, ook altijd enigszins schuldig voelen tegenover de verzorgster. Nu is schuldgevoel volgens mij een verbazend goede voedingsbodem voor een machtsverhouding. Wie zich schuldig voelt, laat zich een bevel van degene bij wie hij in het krijt staat gemakkelijker aanleunen. Maarten 't Hart, De vrouw bestaat niet