Waarheen toch is verdwenen
jaar na jaar na jaar ?
Droomde ik dat ik leefde ?
Is er niets van waar ?
Waar ik in geloofde,
was dat alles echt ?
Ik heb zo lang geslapen
dat het me niets meer zegt.
Nu ik weer ontwaakt ben,
gaat boven mijn verstand
wat vroeger zo vertrouwd
was als mijn eigen hand.
Ik ben in deze streken
geboren en getogen.
't Is me vreemd geworden
alsof het was gelogen.
De vriendjes waar 'k mee speelde
zijn traag en oud.
De bossen zijn verdwenen
en het veld bebouwd.
Door vanouds bekenden nauwelijks gegroet
loop ik me af te vragen
wat ik hier nog moet.
Dagen vol verrukking
heb ik hier beleefd -
er is niets meer over dat er
weet van heeft.
Niets dat mij kan troosten
dan dit ene hier:
in dezelfde richting
stroomt nog de rivier.

W. Von der Vogelweide (13de eeuw)
muziek E van der Wurff,
Ned. tekst W. Wilmink,
gezonden door Herman Van Veen