In de talmoed (Traktaat over het Sanhedrin, hoofdstuk 4) wordt de vraag gesteld: "Waarom schiep God slechts één Adam?' Drie van de (rabbijnse) antwoorden (interpretaties) zijn hier relevant: I., God schiep slechts één Adam omdat hij de mensen wou tonen dat om het even welke mens een hele wereld op zichzelf is. Zodat wie één mens doodt even schuldig is als wie alle mensen doodt; en dat wie het leven van één mens redt even edel is als wie het leven van alle mensen gered zou hebben. 2. God schiep slechts één Adam om te beletten dat de mensen zich boven andere mensen verheven zouden voelen of zich op hun afstamming zouden gaan beroepen, in de zin van 'Mijn Adam was meer waard dan de jouwe'. 3. God wou de mensen de schoonheid leren kennen van de verscheidenheid, want geen mens is gelijk aan een andere. Daarom moet iedere mens zijn uniciteit en zijn integriteit eerbiedigen. Uit: Ludo Abicht, humor ,vrijheid en wijsheid van de joden