Hoe sta je ten opzichte van het leven samen met een partner? "Rationeel ligt het in alle geval beter om niet samen te wonen, zelfs met iemand van wie je houdt. Het is zeer onwaarschijnlijk dat je beiden ordelijk bent, op het zelfde ogenblik wil eten, op dezelfde tijd wil lezen - ik zeg nu zomaar iets. Het is ook beter om de andere af en toe niet te zien en affektief wat te slapen, want je kan niet altijd toppen scheren. Het is beter om elkaar soms te zien en het dan zeer goed te hebben. Het nadeel daarvan is dat je je telkens weer aan elkaar moet aanpassen, en dat je elkaars aanwezigheid mist. Dat is rationeel gesproken. Maar met samenwonen staat het zoals met monogamie. Je weet dat het niet kan lukken en toch wens je het. Dat is het voortdurend kontradiktorische in liefdesverhoudingen. (…) Op de eerste plaats, denk ik, moet je mensen afraden te trouwen. Het huwelijk is een veel te vernietigende machine, indien ze niet goed werkt (en - zo meen ik- het gaat bijna steeds slecht). Eigenlijk zou je een studie moeten maken over het gebrek aan interaktie tussen lang gehuwden en over de mate waarin ze elkaar wederzijds schaden en uitdoven. Dat zal heel moeilijk zijn. Ze zullen een pleidooi houden voor hun staat, zelfs al voelen en denken ze het tegenovergestelde." Leo Apostel, in: Marc Van Bogaert, e.a. Jaloezie . Gesprekken over relaties - teorie en praktijk, Epo, 1980