  Geef me exact één jaar", zei Stijn Meuris toen de galm van het laatste Noordkaap-concert (AB, 1 april 2000) amper was uitgestorven. "En dan moet er een nieuwe groep zijn. Terug naar de bron van alle emoties, terug naar de enig mogelijke direct-attack. Liedjes, verhalen, melodie, kracht. Songs, kortom..." Het werd minder dan een jaar. Monza begon enkele weken na het slotakkoord van Noordkaap te repeteren, in een samenstelling die even verrassend als onervaren was. Ex-Noordkapers Stijn Meuris (zang) en Mario Goossens (drums) met David Poltrock op toetsen, Piet de Pessemier op gitaar en Bart Zegers op contrabas. Meuris: "Ik kan niet bepaald véél, maar ik heb gaandeweg geleerd dat ik één ding wel kan: mensen met een bepaald talent opvissen en ze de ruimte geven. Monza is daarop geen uitzondering." In september doet Monza alvast drie try-outs, waar de vonken vanaf vliegen. Op de setlist enkel nieuwe composities met titels als 'De Stad Kan Zo Koud Zijn', 'Alleen Te Zijn En Hoe Er Mee Om Te Gaan', 'Tegenstand Is Mooi', 'Reden Tot Zang' en 'De Ogen Van Jenny', aangevuld met een cover van Talking Heads' 'Heaven'.
Ondertussen zijn toetsenist David Poltrock en drummer Mario Goossens gevraagd om Hooverphonic te versterken gedurende hun Amerikaanse en Europese tournee, waardoor de plannen voor Monza wat vertraging oplopen. Maar in januari volgt een eerste korte reeks echte clubconcerten - waaronder De Nachten in Amsterdam en Antwerpen en een meer dan enthousiaste uitverkochte AB-Club - die duidelijk maakt dat Monza resoluut de weg bewandelt waarvan Meuris op het eind van Noordkaap vond dat de groep ze kwijt was. De piste van de hoogoplopende emoties, brutaal en direct van inslag, zacht en hard, maar nooit melig. Wel altijd geméénd en doodeerlijk. En opnieuw in het Nederlands. Waarom? "Omdat ik nog lang niet uitgeschreven was", aldus de zanger-tekstschrijver. "En omdat ik opnieuw verliefd werd op die woorden en hun associaties. Dat zal wel nooit overgaan, vrees ik."
Half februari verschijnt de eerste single 'Van God Los', in een productie van Jo Francken (zie ook Noordkaap, Zita Swoon en Novastar). Een eerste release op het gloednieuwe CiTy-label van Christophe Turcksin. Het album volgt later - september 2001 - maar 'Van God Los' is alvast een rauwe song met een groot live-gevoel, inclusief een refrein dat een grotere plakkracht heeft dan de doorsnee tweecomponenten-lijm.
In maart start Monza met een theatertour, want alles kan veranderen, maar één ding blijft: de interesse van Stijn Meuris voor theaterpodia. Bij Noordkaap resulteerde dat in twee tournees doorheen schouwburgen en culturele centra, en ook Monza laat verstaan aangetrokken te zijn door de warme gloed van de houten vloer. Het nog prille Monza-repertoire wordt ontkleed en ontleed tot z'n bare essenties. Naakte muziek in een indrukwekkend decor (licht en concept: Lucas Pellens, eveneens ex-Noordkaap). Dat zijn de levensnoodzakelijke ingrediënten van wat gegarandeerd de meest vreemde muzikale theaterervaring van dit voorjaar gaat zijn: Monza zondermeer. Bovendien mét support-act, want op uitgesproken verzoek van Meuris reist Tom van Laere mee. Goed op weg om van z'n groep Admiral Freebee (tweede in de jongste Rock Rally) één van de opmerkelijkste ensembles van de afgelopen tien jaar te maken. In het kader van deze tour speelt Tom solo, wat z'n rauw-eerlijke schetsen van pop alleen maar kan benadrukken. Een Grote Meneer, nu al.
Monza zijn:
Bezoek Monza op www.monza.be.
|
