  Die Anarchistische Abendunterhaltung (DAAU, voor de korteren van adem) anno 2001: ‘Life Transmission’. Zappen tussen zelfgemaakte programma’s, op zelfverzonnen zenders, op toevallig gevonden frequenties. ‘Welcome to showbizz, where nothing seems as what it really is’. ‘Mary Go Round’, maar niet in ringetjes. ‘Life Transmission’ is geen andere richting, het is een zijstraat. Een bewust verdwalen, omdat er op de autosnelweg nu eenmaal niet veel te beleven valt. DAAU klinkt op ‘Life Transmission’ zoals DAAU nog nooit eerder heeft geklonken, omdat ze trouw zijn gebleven aan hun basisprincipe: nooit twee keer hetzelfde doen.
De groep ontstond in 1992, toen Roel Van Camp (accordeon), Han Stubbe (klarinet), Simon Lenski (cello) en Buni Lenski (viool) na de schooluren en tijdens de weekends samen muziek begonnen te spelen. Ze hadden geen plan, geen uitgewerkte ideeën, ze wilden eigenlijk niet eens een groep beginnen. Ze wilden gewoon spelen omdat ze dat graag deden. Omdat ze alles samen deden. BUNI LENSKI: “Toen we voor het eerst samenspeelden, had iedereen zijn instrument al onder de knie. We hoefden ons geen zorgen te maken of iemand iets al dan niet kòn spelen. We begonnen gewoon. Zonder woorden, zonder afspraken, direct naar de essentie van de muziek. We startten met een ongekende vrijheid.”
De muziek van DAAU bestond in die periode hoofdzakelijk uit korte improvisaties, met muzikale referenties aan Pachelbel, The Beatles en Vivaldi; en aan de hand daarvan werd een eerste, titelloze plaat samengesteld die niet enkel dankzij de onorthodoxe werkwijze maar ook door de muzikale visie van de groep de aandacht kreeg die ze verdiende.
Tijdens de voorbereidingen van de tweede plaat zette DAAU de deur open voor nog meer invloeden. Met behulp van de Engelse geluidstechnicus Phil Evans werd er gestoeid met elektrische instrumenten; en genres als reggae, flamenco en Arabische thema’s vervoegden de al van aardig wat ingrediënten voorziene mix. Michael Brook, die eerder met Nusrat Fateh Ali Khan, Brian Eno en Khaled in de studio had gezeten, hoorde een demo en liet weten dat hij graag met de groep zou samenwerken. In Los Angeles voorzag hij de al bestaande songs van jazz-drums (enter Jason Lewis) en samen met de groep werd in Peter Gabriels Real World Studios in Bath de laatste hand gelegd aan ‘We Need New Animals’, het tweede album van DAAU.
Op die plaat werkte de groep ook voor het eerst samen met gastvocalisten: An Pierlé (genoegzaam bekend) en Angélique Willkie, de in Jamaica geboren zangeres en danseres die ooit nog lid was van die beroemde Brusselse zangschool voor vergevorderden: Zap Mama.
Eén plaat later maakt Willkie haar indrukwekkende rentrée op ‘Life Transmission’ en voorziet ze ‘Pianodub’ van een indrukwekkende zangpartij. Nieuw en verrassend is de samenwerking met zangeres-rapster Ya Kid K, die in een vorig leven al ‘Pump up the Jam’ van Technotronic wereldwijd de hitlijksen inzong, en hier van ‘Mary Go Round’ een crossover-klassieker maakt zoals we er al een vlotte tien jaar geen meer hebben gehoord. Maar er is meer veranderd, want DAAU kiest er nog steeds voor om niet te kiezen. Voor de opnames van ‘Life Transmission’ werd hun repetitieruimte The Beek in Antwerpen omgebouwd tot een heuse opnamestudio. Phil Evans verleende advies bij de aankoop van de digitale apparatuur en gaf de groep een snelcursus in hoe ermee om te gaan. PHIL EVANS “Han Stubbe was er uiteindelijk het snelst mee weg, en het was hij die zich twee maanden in The Beek opsloot om de drums en de samples te programmeren. Zijn tracks werden vervolgens naar mijn computer thuis getransformeerd, waar ik ze samenvoegde met de al eerder opgenomen instrumenten. De piano moest worden opgenomen bij de gebroeders Lenski thuis, dus hebben we daar ook een digitale recorder geplaatst, zodat we op drie verschillende plaatsen tegelijkertijd konden werken.”
De gebroeders Lenski, dat is sinds ‘Life Transmission’ ook Adrian Lenski, pianist en oudere broer van Buni en Simon, en nu volwaardig lid van de groep. Terwijl Han Stubbe de ritme-tracks en de samples programmeerde, bogen Simon en Adrian Lenski zich over de arrangementen (Simon leerde bovendien hoe hij microfoons moest plaatsen en hoe een piano wordt opgenomen), en werkte Buni Lenski thuis op zijn portable mini-studio (‘Rainsong’ bijvoorbeeld, werd geschreven, gespeeld, gezongen en opgenomen door Buni, Buni, Buni en Buni). De georchestreerde stukken werden met behulp van vrienden (waaronder Thomas De Smet van Zita Swoon) opgenomen in een aanpalende opslagruimte van The Beek, en de vakkundige eindmix was in handen van Dan Lacksman, die zijn sporen al verdiende bij onder andere Telex, Deep Forest en Hooverphonic.
Resultaat: DAAU leek nooit eerder zo sterk op DAAU. Als je bij andere groepen een strijkersarrangement hoort, dan werd daar meestal een dure batterij strijkers voor ingehuurd, DAAU deed dat altijd al zelf. En als we nu beats en geluidscollages horen waarvoor andere groepen knoppenwizzards inhuren, dan is dat bij DAAU ook allemaal van eigen makelij. HAN STUBBE: “Aanvankelijk sta je natuurlijk wat hulpeloos tegenover al die knoppen. Het is als een gloednieuw instrument dat je onder de knie moet krijgen. Maar eens je ermee uit de voeten kunt, besef je: goh, wat een hoop verschillende platen kunnen wij nog allemaal maken. Het is een wereld die opengaat. Nog één!”
Welkom in die wereld. Welkom op ‘Life Transmission’, planeet DAAU. Waar de ene song ondanks dezelfde afkomst niet noodzakelijk familie is van de andere. ‘The Great Confusion’, was de oorspronkelijke werktitel, maar dat was overdreven, want nooit klonk chaos zo samenhangend. Nooit klonk pure crossover (‘Mary Go Round’) zo mooi naast piano-pop (‘Freeze’), electro-beat (‘Voodoo Sim’) zo mooi naast een lome regendans (‘A Rainsong’), en nooit eerder was het zo dwaas om etiketten te plakken. ‘Life Transmission’ is ondefinieerbaar DAAU: nooit hetzelfde, altijd herkenbaar.
D.A.A.U. zijn:
-
Buni Lenski: viool
-
Adrian Lenski: piano
-
Han Stubbe: clarinet
-
Roel Van Camp: trekzak
-
Simon Lenski: cello
Bezoek D.A.A.U. @ www.daau.com.
|
