Ik
ben zelf reeds sedert 1981 bezig met de computer.
Met vallen en opstaan heb ik geprobeerd om de computer te integreren in
het onderwijs. Dat is niet
altijd van een leien dakje gelopen, vaak ben ik van dat dak gedonderd.
Eén van mijn pedagogische stelregels is:”Uit je fouten kan je steeds
leren”. Het hoofddoel van
Het Blauwe Boekje is de ervaring te bundelen en door te geven die ik in de loop
van de jaren heb opgedaan.
Dit
boek is ook een neerslag van de vele voordrachten die ik geef voor leerkrachten
en ouders. Als evaluatie van zo’n
voordracht krijg ik vaak te horen dat mijn stormvloed van woorden best
interessant was, maar dat je als leek vaak bijna verdrinkt in die vloed.
Ik hoop dat dit boek voor velen dan ook een interessant naslagwerk mag
worden.
Door
het PC/KD project van de Vlaamse Regering, heeft de computer eindelijk zijn weg
gevonden naar ons onderwijs. Vele
scholen hebben computers gekocht omdat hen werd verteld dat dit noodzakelijk
was. Het is niet omdat een
school computers heeft, dat daarmee de kous af is.
Heel vaak merk ik dat er grote nood is aan goede informatie rond het
gebruik van de computer in de klas. Veel
informatie die ik in handen krijg, is te vaag of te moeilijk voor de doorsnee
leerkracht. Het is ook vaak
weinig praktisch. Ik hoop dat
Het Blauwe Boekje dat wel is omdat ik gebruik maak van een combinatie van
verschillende media.
Het
boek wil zeker geen technisch naslagwerk vol met moeilijke termen zijn.
Om in de termen van onze leerplannen te spreken, de ontvanger
van dit boek is iedereen die wel weet wat een computer is, maar op zoek is, hoe
hij/zij die computer nuttig kan gebruiken in zijn/haar onderwijspraktijk.
Maar ook ouders met kinderen had ik in het achterhoofd bij het schrijven.
Het boek is echter geen cursus die je leert hoe je de computer moet
gebruiken. Daarvoor bestaan er
andere boeken.
Het
blauwe boekje is
een drieluik: een boek, een CD-ROM en een website. Ze vullen elkaar perfect aan.
Papier leest nog altijd het lekkerst, daar kan geen enkel computerscherm
tegenop. Aan de andere kant kan ik
op de CD-ROM informatie kwijt die niet op papier kan staan, zoals voorbeelden
van websites of programma’s of filmpjes die duidelijker zijn dan ellenlange
pagina’s. Dit boek wil een open
boek zijn. Iedereen die dat wil,
kan zijn commentaar toevoegen. Daarvoor
is het internet het geknipte instrument. De
tekst van dit boek is ook via internet te raadplegen op URL:
http://www.xxxxxxxx.be
Daar kan iedereen die dat wil, zijn bijdrage leveren om het boek verder
uit te breiden met eigen ervaringen en visies.
Met
dit boek is ook een jongensdroom waarheid geworden: een boek schrijven.
Voor stellen heb ik altijd goed gescoord op school.
Als puber was ik een boekenwurm en heb vele boeken opgegeten.
Toen reeds droomde ik ervan om ooit zelf eens een boek te schrijven.
Toen ik gebeten werd door de computermicrobe en zelf programma’s begon
te schrijven, bleef er geen tijd meer over om boek te lezen, laat staan om er
één te schrijven. En plots
kwam de gedachte bij me op om mijn ervaringen eens neer te pennen.
Het
boek is opgebouwd aan de hand van vragen. Ik
heb dit heel bewust gedaan. Wanneer
er geen vraag is, dan is er ook geen probleem.
In ons onderwijs bieden wij vaak antwoorden aan, zonder dat we er bij
stil staan of er wel een vraag voor was. Wij
gaan ervan uit dat kinderen de vraag ooit wel eens zullen stellen.
Dit boek wil ook wijzend zijn,
een antwoord geven op problemen. Maar
dan moet de vraag ook gekend zijn. Ik
hoop dat je de logica wel ontdekt in de verschillende vragen. Sommige antwoorden roepen nieuwe vragen op.
Heel veel vragen werden mij in de loop van de jaren ook werkelijk
gesteld. Een vraag geeft net zoals
een titel ook de korte inhoud weer van wat erop volgt.
Op sommige vragen ken je misschien reeds het antwoord.
Dan sla je dat hoofdstuk maar over.
Dit
boek wil interactief zijn. Misschien
zit je nog met een ei dat je niet terug vindt in dit boek.
Gebruik dan het internet om je vraag te spuien aan de gemeenschap.
Dit
boek is een neerslag geworden van persoonlijke ervaringen.
Doorheen het ganse boek ben ik als persoon en als leerkracht aanwezig.
Ik vind mezelf nu niet zo belangrijk en ik wil helemaal niet mijn wil
opleggen. Ik durf dit boek gerust
een beetje autobiografisch noemen over de voorbije 15 jaar die ik door de
computermicrobe ben gebeten. Ik heb
zeker niet alle wijsheid in pacht. Ik
ken verschillende scholen waar ze met de computer omgaan op een wijze waar ik
alleen maar van droom. Een
computergoeroe ben ik ook niet. Ik
heb enkel verstand van programma’s schrijven in Visual Basic.
Voor de rest weet ik over alles iets, maar vaak dat tikkeltje te weinig.
